Resident Evil Revelations İnceleme

Ne çektiniz be çocuklar bu zombilerden! Ne çektiniz be! E işiniz tabi, çekmeyecek de ne yapacaksınız?

Chris Redfield ve Jill Valentine… Görev esnasında kaybolan arkadaşlarını aramak niyetiyle çıktıkları yolculukta biyolojik bir felaketin nelere yol açabileceğine tanıklık eden ve sonrasında hayatlarını biyoterörizme adayan iki nefer! Ve talihsiz kahramanlarımızın bitmek bilmeyen mücadeleler. Resident Evil serisine daha ilk bölümden katılan ve dünya çapında geniş bir hayran kitlesine ulaşan kahramanlarımız bir kez daha sahaya inmek zorunda kalıyor ve Revelations maceramız da böylece başlıyor!

Korku temalı oyunlara yakın olan ben gibi oyuncuların baş tacı olan Resident Evil serisinin geldiği nokta herkesin malumudur. Katıksız bir korku klasiğinden işin cılkını çıkartmış bir aksiyon oyununa dönüşen serinin son hali biz eski hayranlarını üzerken, ana seride 6. oyuna ulaşan yapım dünya çapında da büyük eleştirilere maruz kalarak yapımcıların tüm popülerlik çabalarının boşa çıkmasına neden oldu. Yaşanan gelişmelerin ardından dünya çapında bir marka olan projeyi kurtarmak, eski ışıltılı günlerine döndürebilmek ve birazda oyuncuların nabzını yoklamak adına da çalışmalar yapıldı. İşte bu çalışmaların meyvesi de 3DS platformuna özel olarak tasarlanan Resident Evil: Revelations olarak karşımıza çıktı.

Serinin ilk oyunlarındaki atmosfere çok yakın bir ortam sunan ve bu sayede de korku seven kitle için oldukça tatmin edici bir yapıma dönüşen Resident Evil: Revelations, beklenmedik bir ilgiyle karşılaştığında da bu önemli markanın eski günlerine dönmesini dört gözle bekleyen biz konsol ve PC kullanıcılarına gün doğmuş oldu. Çok geçmeden port çalışmalarına başlanan Revelations 1 yıl gibi kısa bir sürenin sonunda PC, PS3, Xbox 360 ve Wii U kullanıcılarıyla geliştirilmiş grafikler ve eklentiler eşliğinde buluştu. 3DS’im olmadığı için zamanında epey üzüldüğüm yapımı incelemeden geçmek de olmazdı haliyle. Bakalım yana yakıla beklediğimiz Resident Evil: Revelations beklediğimize değen bir yapım olmuş mu?

Resident-Evil-Revelations-1

Bu uzun girişin ardından her zaman yaptığımız gibi kısaca hikâyeye değinerek incelememize başlayalım isterseniz. Resident Evil: Revelations her ne kadar 3DS gibi pek az kullanıcıya hitap eden bir konsolda karşımıza çıkmış olsa da ana serinin bir parçası, tamamlayıcısı görevini üstleniyor. Seriyi yakından takip eden oyuncular 5. oyunda pat diye karşımıza çıkan BSAA teşkilatının altının çok boş bırakıldığını ve Chris ile Jill gibi serinin en önemli iki karakterinin bu teşkilatta ne aradıklarının pek anlatılmadığını hatırlayacaklardır. İşte elimizdeki yapım da bu boşluğu doldurarak bizleri BSAA’in kurulduğu ilk yıllara götürüyor. Chris’in saha görevine birlikte çıktığı Jessica ile ortalardan kaybolmasıyla başlayan olaylar zinciri, Akdeniz’in ortasında seyreden bir lüks eğlence gemisinde kayıp arkadaşlarını arayan Jill ve Parker için kâbus dolu saatlere dönüşüyor.

Resident Evil’ın diğer oyunlarında olduğu gibi bir oturuşta bitirilebilecek senaryoda, ilerleyen aşamalarda birçok dönüm noktası olduğu gibi çeşitli “Flashback”lere ve farklı karakterlerin birbirinden ayrı mekânlarda yaşadıklarına da yer veriliyor. Bu bakımdan incelendiğinde bir Amerikan filmi havasına sahip olan oyun her ne kadar başarılı bir sinema ortamı sunsa da, yine Amerikan tarzı klişeleri ve esprileriyle öne çıkan cıvık yeni karakterleri nedeniyle Resident Evil havasını yakalamakta bir parça zorlanıyor. Ayrıca kısa ve belirli hedeflere odaklanan bölümlere ayrılmış senaryo, kendi içinde de minik bölümler halinde oyuncunun önüne geliyor ve her bölümün ardından “Previously” başlığıyla daha önce yaşadıklarımızın karşımıza çıkıyor olması da atmosferi baltalıyor. Bölümler bir nebze uzun olsalar sorun olmayacak da 5 dakikayla 40 dakika arasında değişen kısacık bölümler halindeki oyun boyunca onlarca kez özet geçilmesi ister istemez birazcık tadımızı kaçırıyor maalesef.

Resident-Evil-Revelations-8

Bir port oyunu olan Resident Evil: Revelations’ın grafiklerinden ne gibi bir beklentiniz var bilemiyorum, ama serinin son oyunlarıyla aynı grafik motorunu kullanan yapımın bu bakımdan pek büyük beklentilerle karşılanmamasını tavsiye ederim. Her zaman olduğu gibi gayet kaliteli ara sinematiklere imza atılan yapımda yine de genel manada günümüz oyunlarıyla kıyaslandığında sinematikler de dâhil olmak üzere geri kalmış bir grafik alt yapısıyla karşılaşmak üzücü. Yine de kısa sürede hazırlanmış bir port oyunu olduğu için ve bir Resident Evil oyunundan grafikten çok atmosfer beklediğimizden bu durumu mazur görmek mümkün. Elimizdeki oyunun bir Resident Evil klasiği olduğu düşünülürse sesler bakımından da anlatmaya değecek pek bir şey olmadığını tahmin edersiniz. Sadece atmosferi tamamlayan başarılı Resident Evil müziklerinin ve karakter seslendirmelerinin bir nebze sözü edilebilir sanıyorum.

Söze atmosferle başladığımıza göre oyun boyunca karşılaştığımız yaratıklara da değinmeden olmaz sanıyorum. Resident Evil dendiğinde akla ilk gelen şey zombiler ve arada bir karşımıza çıkan, RE kültüründe adları tiran olarak geçen mutasyona uğramış canlılardır. Ancak nedense son dönem yapımlarına baktığımızda zombilerin yerini yalnızca garip biçimde mutasyona uğramış canlıların aldığını üzülerek görüyoruz. Ne yazık ki bu durum Revelations’da da değişmiyor. Hele ki standart zombi olarak karşımıza gelen “Ooze” denen tiplerin hem görünüş hem de hareketleri açısından Silent Hill’deki hemşireleri fazlasıyla andırması yapımın orijinalliğini baltalayan en önemli etkenlerden biri denebilir. Neyse ki bir zamanlar bizlere kan kusturan “Hunter” sınıfı tiranlar da Revelations ile geri dönenler arasında olmuş da bir parça nostalji yaşayabiliyoruz. Tiran tasarımlarında bir nebze yaratıcılık ön plana çıkıyor olsa da “roketi kafasına dayadım mı havası söner” mantığıyla hareket eden biz eski kurtlar için birçoğu çerezden öteye gidemiyor. Birebir aynı yöntemle tüm tiranların kolayca alt edilebilmesi bir kez daha “ne olacak bu Resident Evil’ın hali” dedirtiyor ister istemez. Dolayısıyla Capcom’un artık bayatlayan bu formüle bir çözüm yolu bulması şart görünüyor. Bizleri şaşırtacak tiranlar görmek istiyoruz artık!

Resident-Evil-Revelations-7

“Hepten oyunu yerin dibine batırdın. Hiç mi güzel yanı yok bu oyunun?” dediğinizi duyar gibi oluyorum. Elbette ki var. Öyle olmasaydı 3DS için planlanan bir oyunun diğer büyük konsol abileri ve PC’ye port edilmesi için uğraşılır mıydı? Öyleyse gelelim yazının başından beri sabırsızlıkla beklediğiniz oynanış kısmına getirilen yenilikler ve eskilerden gelen güzelliklere…

Öncelikle söylemek gerekiyor ki, yapımcı firma Capcom istenirse gerçekten eski oyunların havasında yeni projelere imza atılabileceğini göstermiş. Ama serinin tutkunları için yeterli olabilmiş mi? Orası tartışılır… Üç farklı zorluk seviyesi ve iki farklı oyun türüyle karşımıza gelen Revelations belli ki, menülerinden itibaren “ben o eski oyunum” demeye çalışıyor. Karanlık ve dar koridorlardan oluşan ortamlar, kaçacak delik bulamadığımız küçücük odacıklar, zaman zaman yalnızlık hissini yaşatan bölüm tasarımları, envanter ve harita sistemi, silah dolapları gibi içerikler serinin ilk oyunlarını fazlasıyla hatırlatıyor. Dahası oyun boyunca insanı gerçekten cephanesiz bırakması ve çok basit olsalar da bulmacalar içermesi de eski tadın yakalanmasında büyük etkenler olarak göze çarpıyor. Gel gelelim her şeye rağmen Capcom yeni nesil oyuncuları da tatmin etme fikrinden tamamen cayabilmiş görünmüyor. Lakin oyun boyunca kısa süreli ayrılıklar dışında sürekli olarak ortağımız yanımızda bulunuyor ve zaman zaman daha önce sözünü ettiğimiz “Flashback”ler sırasında hiçbir araştırma, metin okuma, bulmaca çözmeyle uğraşmayarak pata küte ilerlediğimiz bölümler de karşımıza çıkabiliyor. Bu da ne yazık ki oyunu daha çok serinin son halkasına yaklaştırıyor.

Oyun boyunca sürekli farklı karakterlerin yaşadıklarına tanıklık ediyor olmamızı da eklersek Revelations’ın serinin ilk oyunlarıyla kıyas götüremeyeceği gerçeğiyle karşı karşıya kalıyoruz. Co-op havasında ilerleyen oyunda arkadaşlarımıza dikkat etmemiz gerekse bir parça oyun zorlaşabilirdi, ancak yanımızdaki partnerlerimizin ne ekmeğe ne suya ihtiyaçları var. Hiçbir şartta ölmedikleri gibi mermileri de tükenmiyor ve keyiflerine göre silah değiştirip çatışmaya devam edebiliyorlar. İşin kötüsü yaratıkları oyalamanın ötesinde bir şey yaptıklarını da söyleyemiyoruz. En vahimiyse “boss” olarak tabir ettiğimiz tiranların aynı ortamda üzerine kurşun yağdıran ortağımızı görmezden gelerek sürekli bizim üzerimize yürümesi ve onun kurşunlarından da etkilenmemesi.

Resident-Evil-Revelations-6

Hal böyle olunca ortağımız ayak bağı olmaktan öteye gidemiyor da denebilir. Zorluktan laf açılmışken oyunda yine bir puanlama ve karne sistemi mevcut, ancak nerede o eski oyunlar nerede Revelations. Hatırlarsanız eski oyunlarda normal zorlukta bile oyunu S alarak bitirebilmek bir olaydı. Ancak Revelations’da bu o kadar da zor değil. Tecrübeli bir oyuncu Infernal seviyesinde bile çok zorlanmadan S alabilir. Hadi bunu da görmezden gelelim de atmosfere bir bakalım diyelim. Dediğimiz gibi zaten çok fazla bir yalnızlık hissini yaşayabileceğimiz bölüm oyun içerisinde bulunmuyor. Sadece belli başlı noktalarda kısa süreliğine yalnız kalıyoruz ve başımız belaya girdiğinde de ortağımız illa ki yardımımıza yetişiyor. Bir de buna hiç de başarılı olamayan korku öğeleri eklendiğinde bir kez daha Resident Evil oynadığımızdan şüpheye düşüyoruz. Lakin ben oyun boyunca bir tek sahnede bile korktuğumu hatırlamıyorum. Bir nebze gerildiğimiz anlar olmuyor değil, ama aşırı yetersizler.

TPS kamera açısından oynanan bir oyun olarak ele alınan ve sersemlemiş haldeki yaratıklara tekme tokat girişebilmemize imkân tanıyan Revelations, bu açıdan bakıldığında Resident Evil 4’e bir miktar benzese de kredi ve dükkân sisteminin olmaması ve oyun boyunca bulduğumuz geliştirmeleri silahlarımıza dilediğimiz gibi takıp çıkartabilmemizle söz konusu yapımdan ayrılıyor. Çeşitli noktalarda bırakılmış olarak bulduğumuz silah geliştirmelerinin çantamızda yer kaplamaması ve silah dolabına erişim sağladığımızda kolaylıkla değiştirilebilmesi de işimizi kolaylaştıran özelliklerden. Yalnız, o eski oyunlardan hatırladığımız içerisine ne bulduysak tıkıştırabildiğimiz silah dolaplarının yerinde yeller estiğini de belirtmek gerekir. Yeni silah dolabımız sadece oyun boyunca bulduğumuz silahları barındırıyor, mermileriyse yanımızda taşıyoruz ve her mermi çeşidi için yanımızda bulunan mermi kabının kapasitesi kadar alabiliyoruz. Oyun boyunca genişleyen ebatlarda yeni kurşun çantaları buluyoruz da bu konudaki sıkıntımız bir nebze olsun hafifliyor. Ayrıca yine eski oyunlardaki mürekkep ve daktilo sistemi de Revelations’da yer almıyor. Bunun yerine her bölümün sonunda hem sistem otomatik olarak oyunun bir kaydını alıyor hem de dilersek ayrı bir kayıt noktası oluşturabiliyoruz. Fakat bölümlerin birçoğu birkaç dakikayı aşmadığından zırt pırt kayıt etmek ister misiniz bilemiyorum.

Resident-Evil-Revelations-5

Resident Evil: Revelations, içerisinde bulunan bunca çok tanıdık özelliğin yanı sıra birkaç yeni ve kullanışlı yeniliğe de sahip. Bu geliştirmelerden ilki ve oyun boyunca en çok başvuracağımız yenilik ise “Genesis” adlı ekipmanımız. Bir tür UV tarayıcısı diyebileceğimiz bu alet, her nasılsa daha ileri bir tarihi anlatan RE 5’te bulunmazken Revelations’da büyük bir rol üstleniyor. Karşımıza çıkan yaratıkları taratabildiğimiz mekanizma senaryoya göre, taradığı yaratıklardan elde ettiği veriler doğrultusunda basit de olsa bir panzehir üretebiliyor. Fakat bunun oyuna yansıması yüzde yüze kadar doldurmamız gereken bir barın her dolduruluşunun ardından bir adet yeşil otla ödüllendirilmemizden ibaret. Ot demişken; Resident Evil serisinin en unutulmaz nesnelerinden olan şifalı otlar Revelations’da tek tip yeşil otlar olarak karşımıza çıkıyor ve bu otları da çantamızda dilediğimiz gibi depo edemiyoruz. Sadece 5 adet otu yanımıza alabildiğimiz oyunda daha önceki oyunlardan hatırlayacağımız ağrı kesiciler de bulunmuyor.

Genesis adlı yeni donanımımız bize sağlık malzemesi sağlamanın yanında nasıl oluyorsa mermi de bulabiliyor. Tarayıcımızla oyun boyunca girdiğimiz her odayı didik didik etmemiz koşuluyla kıyıda köşede gizli kalmış mermiler, bombalar ve otlar bulabiliyoruz. Ayrıca yine oyun boyunca gizlenmiş kurbanlara ait el izlerini de bu alet vasıtasıyla bulabiliyor ve böylece bazı başarımları ve ödülleri elde edebiliyoruz. Oyunun en büyük yeniliğiyse şüphesiz ki serinin ana karakterlerine yüzme öğretilmesi oluyor. Resident Evil serisinde ilk defa Chris ve Jill görev icabı suya dalıyor ve okyanusun derinliklerinde üstelik de bütün silahlarının koruyuculuğundan mahrum kalarak yaşam mücadelesi veriyor. Bu bölümlerde kullanabileceğimiz tek mühimmatımız yine seriye ilk kez eklenen, su altında da çalışabilen bir çeşit şok bombası oluyor.

Resident-Evil-Revelations-4

Oyun boyunca alt etmemiz gereken zibilyon çeşit başarım var. Ancak bu başarımların bazıları direkt olarak oyun içerisinde birer ödüllendirmeye de dönüşebiliyorlar. Bazı ulaşılması zor görünen hedeflerin sonucu olarak normalde oyun boyunca rastlayamayacağımız yepyeni silahları envanterimize katmamız mümkün oluyor. Ek olarak yine eski oyunlardan hatırlayacağımız ekstra kostüm özelliği de Revelations’da es geçilmeyen özelliklerden biri olarak karşımıza çıkıyor. Yine belli başarımların karşılığı olarak verilen kostümlerin genelini alabilmenin yoluysa Raid Mode’dan geçiyor.

Yazımızın bir yerinde Resident Evil: Revelations içerisinde iki farklı oyun türü olduğunu söylemiştim. Ana senaryoya hariç olarak hazırlanan Raid Mode işte sözünü ettiğim diğer oyun türü oluyor. Tek başımıza veya Steam üzerinden ulaşabildiğimiz oyuncularla ortaklaşa oynayabildiğimiz Raid Mode, oyundaki karakterlerle yine senaryo boyunca dolaştığımız haritalardan kırpılmış daha küçük bölümlerde yaşam mücadelesi verdiğimiz bir oyun türü olarak karşımıza çıkıyor. Zamana karşı yarıştığımız Mercenaries’in yerine hiçbir kısıtlama olmaksızın haritanın sonuna erişmeye çalıştığımız mod’da üç farklı set içerisine toplanmış 30’un üzerinde bölüm bulunuyor. Her bir bölümün kendine has zorluk seviyesi var ve geçmeyi başardığımız her bölümden belli bir deneyim puanı ve kredi kazanıyoruz. Karakter seviyemizin katbekat üzerindeki bir bölüme girmek konusunda da herhangi bir yasak yok, ama pek tavsiye edilmiyor. Fakat seviyemizin üstünde bir silah kullanmamız yasak. Raid Mode’da epey geniş bir cephane listesi mevcut.

Resident-Evil-Revelations-3

Ancak kredimiz sınırlı ve her bölümde harcadığımız mermilerin miktarı kalıcı olarak azalıyor. Yani bir silahın mermisini bitirdiyseniz diğer bir haritada da bitik olarak başlıyorsunuz. Sonuçta da ya basit bir bölümü yeniden oynayarak mermi toplamaya çalışıyorsunuz ya da yeterli krediniz varsa dükkân aracılığıyla o tür mermiler için ayrılan alanı dolduruyorsunuz. Cephane sorunu ise ya ana oyundaki gibi bazı kutuları kırarak gideriliyor ya da öldürdüğümüz yaratıklardan çıkarak imdadımıza yetişiyor. Tek tek oynanabilen bölümler halinde tasarlanan Raid Mode’da her bölümün ardından karakterimiz için açtığımız yeni kostümleri seçebiliyor, silahlarımızı ve silahlarımızda kullandığımız geliştirmeleri değiştirebiliyor veya yeni silahlar satın alabiliyoruz. Raid Mode’da kullanabileceğimiz kostüm çeşitliliği de ana senaryoya kıyasla hayli geniş. Daha önce de belirttiğimiz gibi belirli hedefleri aştığımızda açılan kostümler ve yeni karakterlerin kendine has bazı avantaj ve dezavantajları da bulunuyor. Eğer bunlar da sizi tatmin etmediyse DLC olarak şimdiden iki adet karakter sunulmuş durumda. Onlara da bir göz atabilirsiniz. Bu haliyle epey bir “arcade” havasında ilerleyen Raid Mode’un sıradan yaratıkları daha küçük ve daha büyük boyutlarda önümüze koyarak gülünç bir duruma düştüğünü de söylemeden geçemeyeceğim. Hele ki paytak paytak yürüyen zombicikleri düşündükçe!

Buraya kadar anlattığım içerik oyun içerisinden ulaşabileceklerinizdi. Resident Evil: Revelations’ın bir de oyun dışında bir uzantısı bulunuyor. Capcom’un Resident Evil 6 ile birlikte hayata geçirdiği uygulamalardan biri olan ResidentEvil.net üzerinden Steam hesabınızı aktive etmeniz halinde tüm oyun istatistikleriniz siteye aktarılıyor ve sistem üzerinden birlikte Raid Mode’u oynayabileceğiniz oyun arkadaşları bulabiliyor, normalde ulaşma imkânınız olmayan silahları kazandığınız krediler vasıtasıyla satın alarak oyun içerisinde kullanılabilir hale getirebiliyor ve oyun arkadaşlarınıza cephane hediye edebiliyorsunuz. Yalnız co-op sisteminde bazı sıkıntılar var. Dilediğiniz anda bir oyuncu bulmakta ve oyuna bağlanmakta sıkıntılar yaşayabiliyorsunuz.

Resident-Evil-Revelations-2

Lafı çok uzattığımın farkındayım. Ancak bir Resident Evil fanatiği olarak Revelations’ı büyük umutlarla açıp oynamaya başlamış biriyim ve yaşadığım deneyimi tüm çıplaklığıyla siz değerli takipçilerimizle paylaşmak istedim. Sözün özüne indiğimizde, Resident Evil: Revelations benim de severek takip ettiğim, Resident Evil markası altında sunulan CGI filmlere daha yakın bir senaryo ve oynanış olarak yine günümüz versiyonlarına bir hayli yakın mekaniklerle karşımıza çıkıyor. Yine de oyun boyunca eski günleri yâd etmemizi sağlayacak bir dolu özelliğin geri döndüğüne de tanıklık ediyoruz. Dolayısıyla bir RE hayranını tatmin edemese de, gayet başarılı bir Resident Evil uyarlaması olduğunu söyleyebiliriz. Üstelik çoğunluğu Akdeniz’in ortasındaki bir gemide geçen oyun boyunca Türk karakterlere yer verilmesi gibi ilginç sürprizlerle de karşılaşabiliyorsunuz. Her ne kadar Türk karakterlerin karşımıza çıktığı yer hassas oyuncularımızı bir nebze rahatsız edecek olsa da…

[easyreview title=”SONUÇ” cat1title=”Puanı: 75″ cat1detail=”

Platform: PC

Sponsor: PlayStore.com

Özet: Resident Evil: Revelations eski günlerin anısını bir kez daha gözlerimizde canlandırmak adına tekrar tekrar oynanabilir. Fakat fazlaca bir şey beklememek gerek. Sonuçta Capcom bu ve serinin geldiği nokta da ortada, ama az çok bir şeylerin farkına varmaya başlamış olabilirler…” cat1rating=”7.5″]

 

Bu yazıyı paylaş :

Yayınlayan

Sertuğ Bakırcı

Her şeyden önce bir oyuncu olan yazarımız RPG ve korku oyunlarının yanında bilim kurgu türünün de hayranıdır. Bu alanlara olan ilgisini ve bilgisini birkaç kitap denemesiyle halka açmayı deneyen yazarımız, sahip olduğu yazım sanatının bir müddet daha gelişmesi gerektiğini düşündüğünden kendini haber editörlüğüne vermiştir. Konsol Üssü'nde başlayan editörlük macerasına Oyun Fest'te inceleme yazarlığını da ekleyen yazar, 3 aylık aradan sonra bir kez daha Oyun Fest bünyesinde yazılarıyla sevenlerini buluşturmaya başlamıştır.

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Subscribe  
Bildir